Bugün Burada Cumartesi.

hani feridun düzağaç'ın bir şarkısında "sensiz anlamsızlığımı anladım, dön vesaire demek için" gibisinden bir dize geçiyordu bilmem hatırlar mısınız, işte o "anlamsızlığımı anladım" lafını ilk duyduğumda çok etkilenmiştim falan dememi bekliyorsanız çok yanılıyorsunuz gönül dostlarım. ergenlik sonrası git gide duygu ve düşüncelerimin bir öküzle büyük paralellik gösterdiğinden olsa gerek, ilk defa bu sözleri duyduğumda "böyle saçmalık mı olur lan, yüreği de aya benziyordur kesin bunun" demiştim ama an itibariyle çoktan 300 küsür promili aşmış kafayla, kendimi televizyonda 1990 dünya kupası federal almanya-hollanda maçını izlerken bulunca galiba anladım adamcağızın ne demek istediğini. 

sorun o yıllarda giyilen şortların çok kısa olması veya hep sempati beslediğim hollanda'nın yenilmiş olması da değil. ya da futbolcuların gerek bıyıklarıyla olsun gerek göbekleriyle olsun baya baya her cumartesi halı sahaya giden mecidiyeköy esnafına benzemesi de değil. e at ağızlı sorun ne o zaman ne eveleyip geveliyorsun dersen, size çok saçma gelecek mi bilmiyorum ama bana şu an inanılmaz mantıklı geliyor, maçı görüp "oo eski maç lan, van basten, klinsmann, rijkaard hepsi bir arada dur izleyeyim" derken 10 dakika sonra maçın bitmesi ve ekrana boş boş bakmaya devam etmem, sanki 22 futbolcunun birden halka filmindeki samara'dan rol çalıp elele tutuşup ekrandan çıkıp odanın kapısından çıkarken bir yandan da: "olm biliyoruz çok istiyorsun şimdi bizi izlemeyi ama biz siktir olup gidiyoruz, sen ne bok yersen ye" diyorlarmış gibime geliyor.

aylardır aralıksız horoyin kokoin içmiş gibi göz altlarıyla gezen feridün düzağac'ı az önce o bıyıklı, göbekli abiler gidince mal mal ekrana bakarken, geçen hafta sabahın beş buçuğunda yağmur altında otobüs beklerken, tek başıma binmek zorunda olduğum o otobüsün iki saat önce bizi oraya getiren otobüsün aynısı olduğunu anladığımda, taksim metro girişinde açılsada girsem derken, ilk metro seferini koca peronda tek başıma beklerken "kartal-kadıköy metrosu açıldı" afişinde bana bakarak gülümseyen recep tayyip erdoğan ve kadir topbaş'ı görünce anladım.

kalmak zor abi.